Si Draco

Tanaw ang masasayang bata sa bintana
Tumatakbo at naglalaro ng Haring Taga
Samantala ako’y nag-iisa walang magawa kundi ang magbasa
Mag-isa sa kwarto kasama ang makakapal na libro

Nais kong maglaro’t magtampisaw sa ilalim ng ulan
Nais kong tumakbo na kasing bilis ng kidlat sa kalangitan
Maglaro ng taguan maghapon hanggang kinagabihan
Ngunit sabi ni Nay, “sa bahay pumirmi lamang.”

Dumating ang aking kaarawan
Kasiyahan ay walang pagsidlan
Bagong Robot ang regalo ni paborito kong Ninang
Naglalakad at nagsasalita ang aking bagong laruan

Malulungkot na araw ay biglang nag-iba
Ngiti sa labi habang hawak si Draco, ang Robot kong binibida
Baon sa eskwela at kung saan man magpunta
Siglang dulot ni Draco sadyang kakaiba

Lahat ng kalaban ay tinalo ng mabilisan
Halimaw at masasamang nilalang ay walang labang napaslang
Ang mga galos at sira ni Draco hindi inalintana
Patuloy ang paglalaro at pagsabak sa larong giyera

Dumaan at lumipas ang mga araw
Katawan ni Draco’y unti unti ng naghihiwalay
Huli na ng mapansin ang sugatang kaibigan
Hindi na makalakad at parang taong wala ng buhay

Luha ng pagsisisi at kalungkutan
Para sa kaibigang nakalimutang alagaan
Ang saya ng pagkikita ay napalitan ng lungkot ng paghihinayang
Kaibigang Draco, sa akin ikaw pa rin ang bida.

ang tulang ito ay aking lahok sa Saranggola Blog Awards 3.
About these ads

15 thoughts on “Si Draco

  1. naalala ko ke draco ung manika ko nung bata ako, tinapon na lang din ng tatay ko sa sobrang dumi hihihihi… kung di ko pinabayaan siguro hanggang ngaun nakadisplay pa un sa bahay :D

    • aw bat di naliligo ang manika mo parang si bab lang ah…. :))

      sa una kasi masyado tayo naeexcite kapag meron tayong bagong laro lalo na batang isip pa..Ang gusto ay magpakasaya sa paglaro. :D

  2. Matagal akong nagmuni-muni at nag-isip
    Kung patula rin ba ang aking puna sa ngayong pagsilip.
    Sabi ko pwede siguro, at bakit di ko nga subukan
    Eh makata naman ako sa di malayong nakaraan…

    Noong bata ako’y wala akong alaala
    Mga panahong ako’y may laruang kasama
    Bagamat sabi nila, dati umaapaw daw sa dami
    Ang mga laruan sa aking tabi.

    Bagkus, sa aking isipa’y masasakit na tagpo
    Na matagal kong binugno sa aking puso.
    Ni hindi ko matandaang ako’y pinagbigyan
    Sa bawat pagpapabili ko ng anumang laruan.

    Gayunpaman, masaya rin ang aking kabataan
    Maraming batang kalaro ang dahilan.
    Napagtanto ko, wala nga akong laruan
    Naghari naman ako sa mga laro sa daan.

    Sa aking wari’y kailangan mo nga si Draco
    Limitado kasi ang pakikisalamuha mo
    Sa mga katulad mong batang pinagmasdan
    Masaya sa Haring Taga sa gitna marahil ng daan.

    Kahit di man naalagaan, sigurado ako
    Kung may isip, magiging masaya si Draco
    Nagampanan niyang tunay ang kanyang layunin
    Walang iba kundi ikaw ay pasayahin.

    At ang haba na pala ng aking naisulat.
    Di ko na lalagyan ng anumang pamagat.
    Sa iyong lahok, ika’y aking binabati.
    Hangad ko tagumpay mo’y lagi.

    • Ngiti sa aking labi biglang namutawi.
      Handog mong punang patula’y walang maipaparis.
      Noon ay sagana ka pala sa laruan.
      Tiyak na ganoon din sa pagmamahal.

      Aking kagalakan at ito’y iyong nabasa.
      Kahit na si Draco ngayo’y wala na.
      Marahil gayon din ang kanyang madarama.
      Salamat Kuya Mark at dito’y laging magpunta.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s