Nagbabalik mula sa Kung sAan

Naisip ko may isang buwan na pala akong naglalagi dito sa mundo ng blogosphere at napansin kong matagal din nang huli akong maglagay ng aking blog. Marahil masasabi ko talagang masyado akong naging abala sa aking trabaho at kadalasan ako ay nasa malalayong lugar. Pwede na akong tawaging “NOMADS” dahil hindi ako mapirmis ng matagal sa isang destinasyon.

Ngunit sa mga oras na ako ay nagbabyahe patungo sa mga lugar na hindi ko pa naranasang libutin sa kabila ng excitement sa bagong lugar mayroong kaba o takot na nananahan sa aking isipan. Takot na baka dahil sa galing ako sa ibang lugar maari akong mapagtripan o ibenta…huhu cute ko pa naman daw…hehe (biro lang po!) Natatakot marahil minsan napupunta ako sa ibang lugar na kakaibang salita na hindi mo talaga maiintindihan kahit anung pilit mong intindihin ang ibig nilang ipahiwatig at mga kakaibang paniniwalang malayo sa iyong kaalaman. Lalo na sa tipo ng aking trabaho may nasasagasaan at nahuhuli sa kanilang mga maling gawain. Isa nga pala akong Bank Auditor…hehe strict sa work pero mabait naman ako sa personal…

Kaya sa tuwing ako’y umaalis hanggang sa aking pagbabalik ng buhay at buong-buo…Nagpapasalamat ako kay BRO na ako ay kanyang inalagan at ginabayan hanggang sa aking maayos na pagbabalik sa kung saan mang lugar man ako mapadako.

Thanks BRO. 🙂

MeMories wiTh EliZabeth…

Ikukwento ko lang ang naging karanasan ko nung isang linggo habang ako ay nasa seminar at lakwatsa na rin sa Baguio kung saan malamig ang simoy ng hangin, makulimlim ang papawirin at nagbabadya ang isang unos (ulan lng pala!) ng mga panahong iyon…Merong nakakainis, nakakahiya at siyempre mawawala ba ang Happy moments during my stay at Hotel ELIZABETH…

images

Krruggg...tsuuu..

Unahin ko na yung NAKAKAINIS….Ang saya ko pa nman nung dumating kami sa hotel at nalaman ko sa deluxe room ako magstay at dalawa lng kami sa room…yipee! After ng event that day nagpahinga na ko sa room dahil na rin sa pagod sa byahe at para makilala ko ang roommate ko…Ayun na nga dumating na sya isang Matabang matandang lalaki ang kasama ko sa room..Kinausap ko sya at ganun din nman sya sakin…Maaga akong nakatulog ng gabing yon..nang…nang Bigla akong nagising ng madaling araw….dahil sa napakalakas na tunog…Krugggggggg…tsuuuuu…Krrruuggg..tsuuuuu…ang lakas nyang MAGHILIK…huhuhu sa sobrang lakas hindi na ako nakatulog hanggang abutin na ako ng umaga…hayyy Badtrip tlaga yon….At nung sumunod na gabi ganun pa rin ang nagyari…Nakakainis talaga yung mga taong super lakas magHilik…

IMG0136A

mga feeling concert Queen at King.

Ang Nakakahiyang Parte nman…hehe Naganap ito during the 2nd day of the event kung saan nagkaroon ng night of socialization….Syempre hindi mawawala dyan ang kantahan…at nakantyawan ang grupo namin na kumanta…Wala na kaming nagawa kundi ang kunin ang Mic at tumula este Kumanta pala…ahaha Matapos makapili ng kakantahin nmin ng Duet at malagay ang number ng sOng na hindi ko alam kantahin…wala ng atrasan talga..huhu 3..2..1.. Helllloooo…araneta…!!! sambit ni Boinky…lalo akong kinabahan at may ganung effect pa sya hindi ako sanay…haii nagsimula na kaming  kumanta and I can say that it was a totally disaster…Nakakahiya at dahiL dun inisip ko Babawi ako…kaya Hanap ulit ako ng kanta at syempre yung best song para sakin…pero nagAlisan na yung mga tao halos epekto siguro ng Bagyong dulot ng kanta namin…waaaaaaaaaah Next time babawi kami..haha Kelan kaya yun????hmmm..

concert kung concert

concert kung concert...haha

Syempre ang pinakamasaya ang Kodakan at paglibot namin….

yum yum yum...

yum yum yum...

nagpunta kami sa isang Bar…Sarap nito..hahaha Uminom kami nung 2nd night para saking makakatulog ako ng mahimbing kapag lasing ako at hindi mabubulabog ng super lakas na Hilik ng roommate ko…kaso no Effect pa din yung Redhorse…hahaha

08-10-09_1802

pityur pityur

Racism… ( A tRUE sToRy)

TRUE STORIES ABOUT RACISM

Scene took place on a British Airways flight between Johannesburg and London .

A White woman, about 50 years old, was seated next to a black man. Obviously disturbed by this, she called the air Hostess.. Madam, what is the matter,’ the hostess asked. ‘ You obviously do not see it then?’ she responded. ‘ You placed me next to a black man. I do not agree to sit next to someone from such a repugnant group. Give me an alternative seat.’ ‘Be calm please,’ the hostess replied. Almost all the places on this Flight is taken.

I will go to see if another place is available.’ The Hostess went away and t hen came back a few minutes later.. ‘Madam, Just as I thought, there are no other available seats in the economy class. I spoke to the captain and he informed me that there is a seat in the business class. All the same, we still have one place in the first class.’ Before the woman could say anything, the hostess continued: ‘It is not Usual for our company to permit someone from the economy class to sit in the first class. However, given the circumstances, the captain feels that it would be scandalous to make someone sit next to someone so disgusting.’ She turned to the black guy, and said, ‘Therefore, Sir, if you would like to, please collect your hand luggage, a seat awaits you in first class.

At that moment, the other passengers who were shocked by what they had just witnessed stood up and applauded.

racism

Imagine if you had experienced or encountered this kind of discrimination…Will you do the same what the Captain and the Hostess did???


ThanKs kaY Bro..

Salamat kay Bro…ang saya saya!!!

NakakaguLat ang balitang bumungad sa amin ngaun umaga lang! Hindi namin lubos maisip na darating sa point na mapapalitan ang Boss na Daddy na namin kung ituring…hayyy (Buti na lng hindi natuloy…hehe) But thinking about that  idea nalulungkot na kami dahil super close at strong ang Audit Group sa work man or Sa happenings outside the office… Thanks talaga kay Bro dahil hindi nangyari for Now at sana matagalan pa kung sakali man darating sa ganung banda…

Sa ngayon complete pa rin ang CIAG …yippeeee!

ciag