Hindi na ako happy today! Bukas na lang ulet.

Sometimes you just need to shut your mouth and be silent about the awful things happened.

Sometimes you just need to close your eyes and think that you haven’t done anything wrong.

but today…

I’m definitely not….

I just don’t get the idea of pleasing people whom do you think doesn’t deserve to be. But the fact that we’re just being compensated, which I think we really deserves to receive because we worked for it, shouldn’t be the ground for those words that you said.

I feel bad.

Sorry but this will be the last time I will do that crap.

Si Draco

Tanaw ang masasayang bata sa bintana
Tumatakbo at naglalaro ng Haring Taga
Samantala ako’y nag-iisa walang magawa kundi ang magbasa
Mag-isa sa kwarto kasama ang makakapal na libro

Nais kong maglaro’t magtampisaw sa ilalim ng ulan
Nais kong tumakbo na kasing bilis ng kidlat sa kalangitan
Maglaro ng taguan maghapon hanggang kinagabihan
Ngunit sabi ni Nay, “sa bahay pumirmi lamang.”

Dumating ang aking kaarawan
Kasiyahan ay walang pagsidlan
Bagong Robot ang regalo ni paborito kong Ninang
Naglalakad at nagsasalita ang aking bagong laruan

Malulungkot na araw ay biglang nag-iba
Ngiti sa labi habang hawak si Draco, ang Robot kong binibida
Baon sa eskwela at kung saan man magpunta
Siglang dulot ni Draco sadyang kakaiba

Lahat ng kalaban ay tinalo ng mabilisan
Halimaw at masasamang nilalang ay walang labang napaslang
Ang mga galos at sira ni Draco hindi inalintana
Patuloy ang paglalaro at pagsabak sa larong giyera

Dumaan at lumipas ang mga araw
Katawan ni Draco’y unti unti ng naghihiwalay
Huli na ng mapansin ang sugatang kaibigan
Hindi na makalakad at parang taong wala ng buhay

Luha ng pagsisisi at kalungkutan
Para sa kaibigang nakalimutang alagaan
Ang saya ng pagkikita ay napalitan ng lungkot ng paghihinayang
Kaibigang Draco, sa akin ikaw pa rin ang bida.

ang tulang ito ay aking lahok sa Saranggola Blog Awards 3.

Sulat

Nakukubli sa mga letra. Natatago sa bawat salita. Ngunit dagli mong mababanaag ang diwa kapag nabuo na ang paksa.

Sa paglupon ng tamang titik at paghabi ng tamang salita hindi ko inaasahan magkaroon isang likhaing kailan man ay hindi ko naisip na aking gagawin.

Wala mang talento sa pagsulat. Wala mang sapat na kaalaman sa ibang salita. Hayaan lang tumipa at mabuo ang inuumid ng damdamin at bulong ng kasalukuyang pangyayari.

Minsan kailangan din tumahimik.

Manahan sa ibang pagkakaabalahan.

At sa huli’y magbabalik.

Magsisimula muli sa pagtipa ng mga letra. Hahabi ang mga salita. At muling mabubuo ang paksang ninanais ipahiwatig sa naghihintay na  mambabasa.

KM2: Gaano Kabait Si Pepe?

Masusukat nga ba ang bait na kayang ibigay ng isang nilalang. Sa paanong paraan at anumang sitwasyon. Maaari din bang malaman kung ito ay wagas at walang alingawngaw ng panlilinlang. Mababanaag ba ang totoong ugali bunsod ng kabaitang ipinakita sa una pagkakataong kayo ay magkita?

Para sa nalalapit na kaarawan nina Jasonhamster at Ginoong Jose Rizal. Naisip kong bigyang pansin ang kabaitan at kagilasang nagawa ng isang bayaning gumamit ng kanyang talino upang magbigay pag-asa at magbuklod sa nagkakaisang Pilipino  na sa ngayon ay malimit ng magkaroon dahil sa panigbuho at kawalan ng sariling pagpapasya na dulot ng hungkag na pamamalakad.

Noon sa kanyang panahon ang kabaitan ay naipamamalas ngunit sa magkakaibang bersyon at tinatangi ng pagkakataon.

Sa mga halinghing ng kasiyahan ng mga maharlika noong panahon ni Pepe makikinita ang kabaitang may kubling kasakiman. Animo dikya kung makakapit sa mga opisyales at mayayamang Espanyol upang maatim ang luwalhati at kaligtasang walang kasiguraduhan sa mga kamay ng banal kung maituring at lubos kung sila ay pagpurihan. Tama bang ang kabaitan ay laging meron hinihintay na kapalit na kasiguraduhan at maidudulot na kasaganahan.

Dulot ng kasawian ng kanyang kapwa mamamayan at sa pag-alumpihit ng mga halinghing ng lubos na paghihirap, sakripisyo at pagkawala ng mga minamahal na kababayan. Ang peklat na magpapaalala sa kagimbal gimbal na karanasang ilang daang taong pinagtiisan. Dito nahugot ni Pepe ang adhika na mapalaya at tuluyang wakasan ang walang humpay na pagtangis at sa muling pagbangon sa yungib at dusak ng impyernong gawa ng tao.

Walang maliw na pagdurusa na nagbunsod sa isang matalinong ginoo na nakasaksi sa lugami at nangangalumatang kalagayan ng mga kawawang kababayan upang supuliin ang mga manananggal ng kalayaan at upang malasap ang inaatim na kasarinlang natatago sa kuyukot ng tampalasang mananakop. Ang kanyang katapangan at pagsusumikap na nagbunga upang matamasa ang tagumpay na kasing tamis ng pulot-pukyutan.

Ang kabaitan ng isang tao ay taos kung walang natatagong masamang hangarin at panlalamang; iniisip ang kalagayan ng iba at ang kanilang ikakaligaya; kababaang-loob sa kabila ng kagitingan at karangyaang naabot; at higit pa man ang pagkakaroon ng takot sa Diyos Maykapal.

Wishful Thinking

If I had a chance to go back in time, even just for a few second, that would be the moment when you are about to pull trigger to end up all of your burdens and anxiousness.

I NEED to change. To give myself the incentive of coping up and value the changing environment. Be prudent and set off my concrete future plans.

I’m still thinking if I made the right decision of giving you up. But it’s too late when I realized that these feeling should have been given a chance. Hesitations came first because of the doubts and uncertainties that might possibly break the string that no one attempts to tear off.

Sweet SUN send me the moon and lend me the air that I need  to BREATHE AGAIN. For the one who holds my heart with a SHADOWFEET. CHASING on the pavements and landed into the BREAKEVEN where you can see Me, the MAN that cannot be moved.

Curves, Depths and Heights

Curves

 Amidst all of the dangerous possibilities

and tragedy that might cause by the Curve paths along my way;

The losing faith and shallow thinking of inevitable circumstances,

Is there a chance that I might fall into depth?

But He spoke with his gentle and holiness

that fades all the wondering and apprehension.

Depths

Passing through the depth of miseries and sufferings

He lend his hand lifting us and delivers to  joyful eternity

Heights

Lifting us from the Depth of hell to the Highness of His glory

and saving us from the fire of sinful act

Even if He had to Sacrifice his only son

for the SALVATION from sins of thousands and millions.

For GOD so LOVE the world.

May nagtxt kaya?

Iniisip ko kagabi ano kaya ang maisulat ko sa blog ko this March. Wala naman pumapasok sa utak ko na pwede kasi puros lapses at audit exceptions pa rin ang nasa kukute ko sa dami ng pending reports na dapat kong tapusin at ireview… :D

Kanina maganda ang aking gising dahil sa malapit lang ako papasok so gumising ko ng 6:30am at bumangon ng 7:00am…Nagmumuni-muni muna. Bakit ba?

Matapos makagayak umalis na papasok sa office…Nagtricycle at tapos nagjeep na ako.

Habang nasa jeep. ..

Inilabas ko ang cellphone ko para tignan baka meron nag greet sa akin ng “GOOD MORNING” pero sad wala..toinks

Si manong na katapat ko e super lakas ng ringtone…nakakagulat NOBOBY NOBODY but YOU ang call alert tone nya at GUN SHOTS naman ang text alert na parang me giyera sa loob ng jeep dahil nakafull volume pa kanyang cellphone.

Hanggang sa nakapara na ako at di napansin na naiwanan ko pala ang precious cellphone ko na meron pang tumatagiting na 500 pesos sa lalagyan. OH shetttt.

Nakakalungkot.

Nanghihinayang ako sa number ko na nung college ko pa gamit. :( (

Lagot ako kay jezonhamster kasi kakalat na ang scandalous video nya na Faithfully. Wala ng panama si Bugoy at malalaos na si Jovit kung sakaling kumalat ang video nya…  :))

Sa nakapulot sana maging deserving sya gaya ng sabi ni Boss…

isipin mo na lang need ng nakakuha ng pera at bonus na lang ang cellphone.

—–